De varkens van Paul lopen lekker buiten rond, dat is leuk om naar te kijken. Dat denken overigens meer mensen, de beesten trekken namelijk veel bekijks in te Loo in Nistelrode. Veel fietsers stappen af om even een kijkje te nemen. "Hoe kleiner de biggen zijn, hoe meer mensen even komen kijken", merkt Paul op. 

'Alles vers'

Paul heeft niet veel varkens. Slechts één beer, zes biggen en twee zeugen. "Mensen vinden het steeds fijner om te weten waar het vlees dat ze eten vandaan komt en hoe er met de dieren wordt omgegaan. "ik ben er vanaf de geboorte bij. Het vlees verkoop ik weer aan particulieren. Alles zo vers mogelijk".

De varkens worden gehouden op een stukje grond achter het ouderlijk huis, dat eerst braak lag. Op een bordje staat 'Maashorstvarken', met de bijbehorende website. De varkens zijn vernoemd naar het populaire natuurgebied, waar de scharrelvarkens naast wonen. Ongeveer vijf jaar geleden begon Paul met het houden van deze varkens. 

"Toen ik begon ging ik op zoek naar een varkensras dat winterhard is. Ook vond ik het belangrijk dat ze hun eigen eten een beetje bij elkaar kunnen scharrelen. Toen kwam ik uit bij het oud Engelse ras Berkshire. Deze zijn ook nog eens rustig van karakter, mij nichtje kan er zo bij. Ik heb me goed ingelezen voordat ik begon, een ziek varken moet je natuurlijk kunnen herkennen".

"De leukste manier om het Maashorstvarken te promoten is toch wel op de Pinksterfeesten in Nistelrode. Daar barbecue ik dan. Het is ontzettend leuk om mensen blij te maken met een lekker, goed bereid stuk vlees."

Succesvol door kleinschaligheid

Paul runt sinds anderhalf jaar een vleeskuikenbedrijf met 75.000 vleeskuikens in Vinkel en 90.000 in Son. Dit is dan ook zijn baan. Heel anders dan bij de varkens die hij houdt: daar is kleinschaligheid de troef. 

Maar, eigenlijk was het niet de insteek van Paul om een boerenbedrijf te beginnen. Hij heeft namelijk de HBO opleiding Toegepaste Natuurwetenschappen op zak. Hij deed dan ook veel met research en development. "Ik vind het ontzettend mooi om nieuwe dingen te ontdekken. Op mijn stage deed ik bijvoorbeeld onderzoek naar grondstoffen voor kunstgebitten. Helaas kwam in 2007 de financiële crisis, en op research en development wordt natuurlijk als eerste bezuinigd".

Op dat moment moest ik wat, en ging ik meer dagen werken bij de vleeskuikenboer waar ik vanaf mijn vijftiende al werkte. Ik werd daar bedrijfsleider. "Op een gegeven moment kwam de kans om voor mezelf te beginnen, en die heb ik dan ook zeker gepakt. Ik vind het ontzettend fijn om zelf de touwtjes in handen te hebben. Daar komt ook bij dat ik alle vrijheid heb om zelf mijn tijd in te delen. Ook voel ik me goed bij mijn kuikens, dat is een speciaal gevoel. Het is echt een passie, en ik sta dan ook altijd klaar voor mij kippen. Ik vind het ontzettend leuk wat ik doe". 

"Ik loop vaal rondjes om te zien hoe mijn kuikens erbij staan. Wat een kuiken echt nodig heeft om gezond te zijn is goed eten, water en een gezond klimaat. Zo kunnen ze lekker hun ding doen". Paul let er dan ook goed op dat zijn kuikens niets tekort komen. 

"Ik ben dan ook bezig met fijnstofreductie. Die keuze heb ik gemaakt voor mij en mijn kuikens. Ionisatie zuivert namelijk de lucht. Door dit natuurkundige fenomeen plakken moleculen vast aan fijnstof, en zo dwarrelt het naar beneden. Hierdoor is er zichtbaar minder fijnstof in de stallen. Het werkt echt mooi. Ook sorteer ik me hiermee voor op normen in de toekomst".

Heteluchtkanonnen

Led-lichten vervangen TL-balken. Nieuwe verwarmingselementen in plaats van heteluchtkanonnen zullen een fijnere warmte leveren. Het zijn investeringen van vele tienduizenden euro’s.

Enorm boos kan hij zich maken over Wakker Dier, dat in zijn ogen pertinente onjuistheden verspreidt over de ‘lijdensweg van de plofkip’. ,,Kom hier maar in de stal kijken, zeg ik tegen mensen. Aan kleinschaligheid hangt een ander prijskaartje. Het moet wel betaald worden door de consument.”

Bron: BD
Foto: © Maarten van de Rakt